miércoles, 28 de septiembre de 2016

Canciu Nocturnu De Serena

Ye la nueche somantu afayadizu
p'amar na soledá a una Serena.
Sintir la perceguera de les hores
pingando na piel del alma que na velea
vaga nuna romandela interminable.
Mentes la escuridá anubre'l cuartu,
xuxuria nalando'l canciu d'esa Serena
que cadún llevamos con nós
naguando infantilmente por dexanos empixar
hasta encallar nos cantiles de los deseos muertos.
Ye perfácil decatase nel somantu de la nueche
de que l'infiernu esiste realmente.
Ellí amiyen rotos, glayando, tarazaos de dolor,
los corazones inocentes qu'embarcaron un mal día
ofreciendo gayoleros el sonsón de los sos valtos
a les serenes lladrones de los amores imposibles.