sábado, 8 de octubre de 2016

Cosadiella

Xuntos vamos pel camín
como la gaita ya'l canciu,
andando yo, tu al rau míu,
yo facieno, tu imitando,
voltiando yo selequín,
tu, foína, llueu tornando.
Mas, teo de reconocer
qu'endagora na mio vida
enxamás fui p'atopar
fidelidá o xermandía
qu'a ti se pueda oldear.
Siempre sele, silenciosa,
tapecida, arrequexada...
pola escuridá frayada
y sol farol pergociosa.
Mialma, si nun yes tu,
nes nueches vilbes d'enfotu,
un remiendu pal mio rotu
y un sonce ecu de lluz.