viernes, 16 de diciembre de 2016

Olvidu eternu

Nun vas tornar a ñacer fundíu nel cutir polvorientu de la to cadarma. Secos yá los raigones de la vida. Llendáu nel to espaciu de soledá y silenciu.

Nun van tornar los tos güeyos a ver la lluz nes tardes seles de seronda, nin caleyar pela viesca, nin estelate na mar.

Nun vas tornar a ñacer, nin güeyar al sol escucando na xamasca, nin ver el cielu, nin les ñubes, nin la muga...

Pero nun t'esmolezas que tampoco nun va haber infiernu dalu, nin verdá, nin mentira. Nenyures atoparás aire, nin clariar, nin tapecer:

Vas ser namái povisa donda apigazando nel olvidu eternu.

Asina qu'escaezme. Porque voi ser como tu. Povisa y olvidu. Y nun t'enchipes. Porque vas ser como yo. Olvidu y povisa.

Voi llevar pal mio cagüercu les mios alcordances. Como la de Miliquín l'hoh.alateru montáu na bicicleta en madreñes camín de la plaza a vender los moldes que tresnare nel so cuartu convertíu en taller.

O como aquel dir pa la escuela en zapatielles y chanclos cola xelada dexándote talludes les piernes albintestate por mor d'aquellos pantalones curtios nel iviernu.

O como la xente mayor que dexaron güelga nel mio ser cuando  neñu y qu'hoi yá tán muertos.

Asina que nun t'esmolezas por min. Allá un día voi ser como tu, povisa y olvidu.

Escaezme.

Porque enfótome que, en morriendo, va haber daquién anónimu que, allá na Nueche d'Ánimes, va prender una calavera na cruciada del camín que me guíe al mio escaniellu, a los caminos que percorrí na mio vida, a los llugares que mozcaron la mio alcordanza, a les vivencies que tresnaron lo que fui.

Y, con eso, voi algamar la plenitú del mio cuerpu camudáu en polvu d'estrelles.

Y, si acasu daveres esiste eso que llamamos l'ánima, la plenitú de la miuya, camudada nuna enfilandrada  de vivencies propies cuando yera vivu, úniques ya irrepetibles.

viernes, 2 de diciembre de 2016

Home Namoráu

Yera un home namoráu

de los xatos pintos

y les albóndigues.

Sopelexáu pol mingu

y l’aforfugu de final de mes.

Yera un home eleváu

a la enésima potencia

pol rioxa collecha 96.

Y acuruxáu tres los papeles

sentía ruxir nes vidayes

l’ensame ultrasúdicu

de los héroes del

                               F

                                 O

                                    O

                                        T

                                            B

                                               A

                                                    L

                                                        L