Reposaba, folgáu, na playa.
Una fola llevólu al pendolín a ñavegar
un día soleyeru de primavera.
Colaron dellos díes cañicándose na mar.
Otra fola posólu, adulces, notra playa
ayuri pa qu'asoleyare.
Afayóse na sablera y decidió que yera
una sitiu prestosu onde fincar.
Entós guañó, echó raíces y quedóse.
Yá tenía patria.
